8. Enfal 50-51 - azap ölürken başlar 

8. Enfal 50-51 - azap ölürken başlar 

Geleneksel anlatımlarda insan ölünce kabre gelene kadar öldüğünü bilmez, ama kabre konulup tören bittikten sonra telkin verilip herkes dağıldığında ölen kimse de onlarla birlikte dağılmak ister lakin kabrinden doğrulamak istediğinde kafasını tahtaya vurunca kendisinin öldüğünü o zaman anlar. 

Halbuki pek çok ayette daha ölür iken azabına şahit olmaktadır. Peygamber efendimizin de dediği gibi ya artık cennet bahçelerini ya da cehennem çukurunu görmektedir. 

24. Onlar Kur´an´ı düşünmüyorlar mı? Yoksa kalpleri kilitli mi?

25. Kendilerine doğru yol belli olduktan sonra arkalarına (yine eski küfürlerine) dönenlere, şeytân hatâlarını süslemiş ve (günâh işlemelerini) kolaylaştırmış ve onları uzun emellere, umutlara düşürmüştür.

26. (Evet, sırtlarını ona dönerler) çünkü onlar, Allah'ın vahyettiği her şeyden nefret edenlere, Bazı konularda sizin görüşlerinizle uyuşuyoruz derler. Ama Allah onların gizledikleri düşüncelerini bilir. 

🌌27. Ya melekler, canlarını alırken, (kendi) yüzlerine ve kıçlarına vurarak dövünecekleri zaman durumları nice olur?

28. Bunun sebebi, Allah’ı gazaplandıran şeylere uydukları ve onun hoşnut olduğu şeyleri beğenmedikleri içindir. Allah da onların işlerini boşa çıkarmıştır. (Muhammed 47:24-28)

🌌50. Bir görseydin o küfre sapanları! Melekler canlarını alırken onların yüzlerine ve arkalarına vuruyorlardı: "Yangın azabını tadın." 

51. Kendi ellerinizle işlediğiniz (günahların) karşılığıdır bu; yoksa Allah asla kullarına haksızlık yapmaz! (Enfâl 8:50-51) 

🌌 Kendilerine yazık eden kimselere melekler, canlarını alırken: «Ne işde idiniz!» dediler. Bunlar: «Biz yeryüzünde çaresizdik» diye cevap verdiler. Melekler de: «Allah´ın yeri geniş değil miydi? Hicret etseydiniz ya!» dediler. İşte onların barınağı cehennemdir; orası ne kötü bir gidiş yeridir. (Nisâ 4:97, Diyanet Vakfı)

83. Hele can boğaza gelip dayandığında,

84. Ki siz de o zaman (can çekişen kimseye) bakıp durursunuz.

85. Biz ona sizden daha yakınız, ama siz görmezsiniz. (Vâkı’a 56:83-85)

(Nuh) Size ben, “Allah’ın hazineleri yanımdadır”, demiyorum; gaybı da bilmem. “Ben bir meleğim” de demiyorum. Sizin hor gördüğünüz kimseler için, “Allah, onlara asla hiçbir hayır vermez” de diyemem. Allah, onların içlerindekini daha iyi bilir. Böyle bir şey söylersem, o zaman ben gerçekten zâlimlerden olurum. (Hûd 11:31, Diyanet İşleri)