2. Bakara 257. Ayet - Zulumat ve Leyl 

2. Bakara 257. Ayet - Zulumat ve Leyl 

Allah iman etmiş olanların dostudur; onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. Kâfir olanlara gelince, onların dostları Tağut’tur (azgınlık edendir); onları aydınlıktan karanlıklara çıkarırlar (gömerler). İşte bunlar ateş halkıdır. Onlar orada ebedî kalıcıdır. (Bakara 2:257)

Leyl, içinden aydınlatılabilecek geçici karanlık için kullanılır. Zulumâtın türetildiği zalâm ise içinden aydınlatılamayan, aydınlanmak için terk edilmesi gereken karanlıktır. Gece sabahla kendiliğinden aydınlığa çıkarken Zulumatı ise ancak sen onu terkedince nura yani aydınlığa çıkar. Birçok yerde gelen (minezzulumâtın ilen-nur) "Karanlıklardan aydınlığa" kalıbı, "gece" gibi içinden aydınlatılacak karanlığı değil, ancak terk edince kurtulunacak karanlığı ifade eder.

Kadir gecesinde olduğu gibi, İçine vahyin indiği bir gece bir ömre bedeldir. Kur'an bunun tersinin de söyler; İçinde vahyin olmadığı bir ömür bir gece kadar bereketsizdir (Krş: 17:52; 20:102-104; 23:112-113; 30:55).

(Ey Muhammed!) Sana geçmişin haberlerinden bir kısmını böylece anlatıyoruz. Şüphe yok ki sana katımızdan bir zikir (Kur’an) verdik.

Kim ondan yüz çevirirse şüphesiz ki o, kıyamet gününde ağır bir günah yükü yüklenecektir. (Tâ Hâ 20:99-100, Diyanet İşleri)