17. İsra 4-5 - Yahudiler

17. İsra 4-5 - Yahudiler

İsra 4 ve 5. ayetler :

وَقَضَيْنَٓا اِلٰى بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْـلُنَّ عُـلُواًّ كَب۪يراً (4)

فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولاً (5)

4.Ve Biz İsrâîloğulları'na Kitap'ta/ yazgıda şunu gerçekleştirdik: “Kesinlikle siz, yeryüzünde iki defa fesad kargaşa çıkaracaksınız/ bozguna uğrayacaksınız ve kesinlikle büyük bir yükselişle yükseleceksiniz.”

5.İşte o ikisinden birincisinin zamanı gelince, üzerinize güçlü kuvvetli kullarımızı gönderdik de onlar, evlerin aralarına girip araştırdılar. Ve o, yerine getirilmesi gereken bir vaat idi.

İsra 4. ayetlnde geçen merrateyni "iki kerre" ifadesinden tarihte onların bozgunculuğu, kibir­lenmeleri iki kere olacak anlamı çıksa da "iki defa" ifadesi, gerçekten "iki defa"yi değil çokluğu ifade eder. Fırsat buldukla­rında bunu yapacaklardır. Bozgunculuk ve kibir, İsrâiloğullarının hazımsızlığını gös­terir. Kibir, psikolojik bir durum iken bozgunculuk sosyal bir durumu ifade eder. Hâlâ Yahudilerin "üstün ırk" anlayışları, iddia­ları bu psikolojinin uzantısını teşkil etmektedir. İnsanları toz kadar gör­mek, kendinde ırk olarak bir ayrıcalık hissetmek ve bunu davranışlarına yansıtmak bozgunculuğu meydana getirmektedir. Geçmişte öyle oldu, şimdi de öyle olmakta, gelecekte de öyle olacaktır.

Ayette bir sebep-sonuç ilişkisi var. Kibir sebep, fesat yani bozgunculuk çıkarmak da sonuçtur.

a) Bozgunculuk yapıyorlar ve yapacaklardır :

Mâide 64' de :

"Ne zaman savaş için bir ateş yakmışlarsa, Allah onu söndürmüştür. Onlar yeryüzünde boz­gunculuğa koşarlar; Allah ise bozguncuları sevmez." Demek ki, savaş ateşini yakmak, onların bozgunculuklarının bir boyutudur. Savaşın çık­ması için uğraşı verip toplumları birbirine düşürmek fesattır.

b) İnsanların inançları ile dinleri ile alay etmek, inanç özgürlüğünü ortadan kaldırmaya çalışma bozgunculuktur.

"Ey iman edenler! Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden dininizi alay ve oyun konusu edinenleri ve kâfirleri dost edinmeyin. Allah'tan sakının, eğer mü'minler iseniz" (Mâide 5/57).

c) Haklarına razı olmayıp, başkasının hakkına tecavüz etmeleri (Bakara 2/60).

d) "Yahudilerin zulmü sebebiyle, bir de çok kimseyi Allah yolundan çevirmeleri, men edildikleri halde faiz al­maları ve haksız yollarla insanların mallarını yemeleri nedeniyle daha önce kendilerine helal kılınan (aslında) temiz yiyecekleri onlara haram kılmıştık" (Nisa 4/160-161).

e) Peygamberleri öldürmeleri (Bakara 2/61; Âl-i İmrân. 3/112; Nisa 4/155),

f)  Allah'a verdikleri sözde durmayıp birbirlerini öldürmeleri ve birbirini yurtlarından çıkarmaları (Bakara 2/84-

İşte İsrâiloğulları bu ve buna benzer pek çok şeyde bozgunculuk çıkarmışlardı.

Derveze, bu iki olayı, klâsik İslâm ve Yahudi kaynaklarında yer alan birçok felâket arasından seçmiş ve şöyle tespit etmiştir:

İsrailoğullarının Cezalandırılışına Dair İki Önemli Olay:

1-  M. Ö. 8. yüzyılın sonlarında Asur Kralı'nın Yahudilerle savaşarak Filistin bölgesinin geneline hükmeden İsrail devletine son vermesi; onları yurtlarından sürmesi, yerlerine dışarıdan getirdikleri grupların yerleşmesidir.

2- M. Ö. 6. asrın ilk çeyreğinde, Babil kralı Buhtunnasır’ın [Nabukadnazar],  İsrailoğullan'yla savaşarak "Yahuda" devletini ikinci kez yerle bir etmesi, başkentleri Orşilim'i [Beyt-i Makdis] yakıp yıkması, tapınaklarını harabeye çevirmesi, halkın genelini Babil'e sür­mesidir.

En doğrusunu Allah bilir.