Peygamberimizin teri ve pirinç

Peygamberimizin teri ve pirinç

Pirinç pilavını yerken Rasulullah S.A.V. Efendimize Salevat getirmelidir.

Bir Hadisi şerifte pirincin önemi şöyle anlatılır.

” Ben Latif bir cevher idim. Arşın etrafını dolaşıyordum. Allahu Teala bana nazar eyledi. Sıkıldım ve terledim. Benden yedi damla ter düştü;

Allah-u Teala

birinci damladan Ebu Bekir´i

ikinci damladan Ömer´i

üçüncü damladan Osman´i

dördüncü damladan Ali´yi yarattı.

Beşinci damladan Gül

Altıncı damladan Pirinç

Yedinci damladan Kabağı yarattı.”

Fudayl bin Iyaz hz.leri anlatıyor :

Ben Caferibni Muhammedibni Sadık hz.lerinin meclisine vardım. Yemek ( Pirinç)yiyordu, bana dediki;

” Ben babam Muhammedden O da babası Hüseyinden, O da babası Ali bin Ebu Talib´den, O da Fahri Kainat Efendimizden işitmişler. ( Bu kişi Hz.Hüseyin Efendimizin torunu.)

-” Hububat içinde en ilk Vahdaniyeti İlahiyyeyi, Benim nübüvvetimi, Kardeşim Ali´nin Velayetini, muvahhid ümmetim için Cenneti ikrar ve itiraf eden PİRİNÇ danesidir.

Hadis : Miracta Cenneti adn´e dahil oldum, en evvel bana arz olunan Pirinç idi.

Hadis : Yerden çıkan her şeyde bir şifa ve bir zarar vardır.

Pirincin sadece şifası vardır.

Hadis : Eğer pirinç insan farz olunsa , gayet halim bir adam olurdu.

Hadis : Pirinç hayat sahibi olması farz olunsa İnsan,

İnsan olsa erkek,

erkek olsa Salih,

Salih olsa Veli,

Veli olsa Nebi,

Nebi olsa Mürsel,

Mürsel olmasi lazım gelse, ben olmaklığım farz olurdu.

Sufizade’nin "Mecmeu’l-adab" adlı ahlak ve adab kitabında, “Kişi, içerisinde pirinç bulunan bir yemek yediğinde, salavat getirmelidir. Çünkü pirinç Resulullah’ın nurundan yaratılmıştır.” anlamında bir bilgi varsa da bunu da hadis kaynaklarında bulamadık.

Ayrıca, pirinçle ilgili şu rivayetlerin de uydurma olduğu bildirilmiştir:

“Şayet pirinç, canlı olsaydı, insan olurdu, insan olsaydı adam olurdu, adam olsaydı, salih olurdu, salih olsaydı peygamber olurdu. Peygamber olsaydı, gönderilirdi. Gönderilseydi o ben olurdum.”

“Pirinç, nefsimin geri kalanından yaratılmıştır.”

“Pirinç bendendir, ben de pirinçtenim.” (bk. Sağani, Mevzuat, s. 17, no: 111, 112, 114)