Bartın

Bartın

Karadeniz Bölgesi'nin batı bölümünde yer alan Bartın ilinin rakımı 25 m'dir. Merkez ilçenin yüzölçümü 1.091 km²dir. 2026 yılında nüfusu 206.715 kişidir. Şehirden geçen Bartın Çayı'ndan denize gemiyle gidilebilir. Bu özelliğiyle Türkiye'de deniz trafiğine uygun tek akarsudur.

Adını, kenarında kurulduğu Bartın Çayı'nın Antik Çağ'daki isminden (Parthenios) alır. Romalılar devrinde Bartın Çayı'na Parthenius denilirdi. Çayın kıyısında kurulan şehre ise Parthenia adı verildi. Bu isim zamanla Bartın'a dönüşmüştür. 

Bartın'ın ilk sahiplerinin, MÖ 14. yüzyılda Gaskalar ve MÖ 13.yüzyılda Hititler olduğu kabul edilir. MÖ 12. yüzyıl sonlarında Bartın Friglerin eline geçti. Bartın ve çevresi, MÖ 7.Yüzyıl Kimmerlerin, MÖ 6. yüzyıl Lidyalıların, MÖ 547 Perslerin hâkimiyetine girdi. Pers hâkimiyetine MÖ 334 yılında, Makedonya Kralı Büyük İskender son verdi. Bartın'ın yönetimi İskender'in komutanlarından Eumenes'e verildi. MÖ 279'da yöre Pontus Krallığı MÖ 70'te Anadolu'ya giren Romalılar, MS 395'te Doğu Roma İmparatorluğu  hâkimiyetine girdi.

Bartın ve çevresi MÖ 390 yıllarında Peçenek ve Kumanların, MS 798'de Emevi halifesi Abdülmelik komutasındaki Arapların, 800 yıllarında Selçukluların ve 865 yılında Rusların akınlarına hedef oldu. 1084'te Anadolu Selçuklu hükümdarı Kutalmışoğlu Süleyman Bey'in komutanlarından biri olan Emir Karatekin yörede bir Türk emirliği kurdu. Bartın, bu emirliğin bir parçası idi. 11. yüzyılda Anadolu Selçukluları'nın, 1326'da Candaroğulları Beyliği'nin ve 1392'den itibaren Osmanlı Devleti'nin yönetimine girdi. 1460-1692  Bolu Sancağı'nın sınırları içinde idi.

Bartın, 1867'de ilçe oldu. 1876 'da ise Belediye teşkilatı kuruldu. 1924 yılında Zonguldak'ın bir ilçesi oldu. 7 Eylül 1991 tarihinde il statüsüne kavuşarak Türkiye'nin 74. ili oldu.. Bartın'ın dört ilçesi (Merkez, Amasra, Ulus ve Kurucaşile), ayrıca Kozcağız, Hasankadı, Arıt, Abdipaşa, Kumluca beldeleri ve 260 köyü vardır.