Fethiye

Fethiye Paspatur Çarșısı

Osmanlı dönemine kadar uzanan kökleriyle Paspatur, Fethiye’nin “Eski Şehir” olarak bilinen kısmında yer alır. Yüzyıllardır bölgenin ticaret merkezi olmuştur. Adını, bölgede bulunan ve içme suyu olarak kullanılan küçük bir kaynaktan alır. “Paspatur Suyu” olarak bilinen bu kaynak, geçmişte çarşının hemen yanındaki sokaklardan akarmış. Halk arasında “Paspatur’un suyundan içen, Fethiye’den ayrılamaz” sözü söylene gelmiştir.

Fethiye Ölüdeniz

Ölüdeniz, Muğla ilinin Fethiye ilçesine bağlı 2750 nüfuslu bir mahalledir. Ölüdeniz kumsalı %82 oyla 2006 yılında dünyanın en güzel kumsalı seçilmiştir. Ölüdeniz, adı gibi durgun bir göl niteliğindedir. En fırtınalı günlerde Belceğiz kıyıları dalgalarla boğuşurken, Ölüdeniz'de sadece çırpıntılar meydana gelir.

Fethiye Büyük Boncuklu koyu

Boncuklu Koyu, Muğla’nın Fethiye ilçesinde, doğal güzellikleri, sakin atmosferi ve berrak deniziyle dikkat çeker. İsmini, deniz taşlarının boncuk gibi dizildiği sahilinden alır. Fethiye ilçe merkezine yaklaşık 4 km uzaklıkta, Çalış Plajı’na yakın konumuyla bilinen koy, kolay ulaşılabilir olması sayesinde özellikle günübirlik ziyaretçiler için ideal bir rotadır.

Tlos Antik Kenti — Seydikemer / Muğla

MUĞLA’DA, BİNLERCE YILLIK BİR ŞEHRİN MEZARLARI DAĞIN KENDİSİNE OYULDU… Burası Tlos.

Fethiye yakınlarında, Akdağlar’ın eteklerinde yükselen bu antik kent yalnızca birkaç Roma harabesinden ibaret değil.

Çünkü Tlos’un hikâyesi Roma’dan çok daha eskiye uzanıyor.

Burası Likya dünyasının önemli kentlerinden biriydi.

Kayaların içine mezarlar oyuldu. Bazılarının cepheleri, ahşap Likya evlerini taklit edecek biçimde taşa işlendi.

Sonra yüzyıllar geçti. Likya’nın eski kenti Roma egemenliği altında yaşamaya devam etti. Özellikle Roma İmparatorluk Dönemi’nde aşağı kent büyük anıtsal yapılarla şekillendi.

Tiyatrosu…Stadyumu…Hamamları…Agorası… Ve yüzlerce insanın günlük hayatını sürdürdüğü kamusal alanları vardı.

MS 2. yüzyılda buraya gelen bir insanın karşısında bugün gördüğümüz sessiz taş yığınlarından çok farklı bir manzara bulunuyordu.

Aşağıda yaşayan büyük bir Roma kenti… Yukarıda ise kayalıklara oyulmuş, çok daha eski Likya dünyasının mezarları…

Belki de Tlos’u bu kadar etkileyici yapan tam olarak bu.

Anadolu’da bir medeniyet diğerinin izlerini tamamen silmedi.

Yeni şehir, eskisinin üzerine yaşamaya devam etti.

Likyalılar geçti. Roma geçti. Bizans geçti. Yüzyıllar birbirini takip etti. Ama dağın yüzüne oyulan izler kaldı.

Bugün aynı kayalıklara bakıp binlerce yıl önce yaşamış insanların izlerini görebiliyoruz.

Kaynak: Yaşanır mıydı? sayfası

Amintas Kaya Mezarı Fethiye

Yaklaşık 2.400 yıl önce…

Fethiye’nin sarp kayalıklarına, bugün bile görenleri şaşırtan görkemli bir mezar oyuldu.

Burası Amintas Kaya Mezarı’ydı. MÖ 4. yüzyıla tarihlenen yapı, Anadolu’nun önemli uygarlıklarından Likyalılar tarafından kayaya oyularak inşa edildi.

Cephesi sıradan bir mezardan çok, sütunları ve üçgen alınlığıyla görkemli bir tapınağı andırıyordu.

Mezarın üzerindeki Eski Yunanca yazıtta “Amyntas, Hermapias’ın oğlu” ifadesi yer alır. Yapının adını da buradan aldığı kabul edilir.

Likyalılar, ölülerini yüksek kayalıklara yaptıkları anıtsal mezarlara gömmeleriyle tanınıyordu.

Yüzyıllar geçti… Cephedeki ayrıntılar aşındı, çevresindeki antik yerleşim değişti; ancak kayaya oyulan ana yapı günümüze kadar ulaşmayı başardı.

Bugün Fethiye’nin üzerinde yükselen Amintas, yaklaşık 2.400 yıllık Likya dünyasının en etkileyici izlerinden biri.

Burası Amintas… Kayaların içine işlenmiş, zamana meydan okuyan bir Likya mezarı