4. Nisa 51. Ayet - TAĞUT - Cibt

4. Nisa 51. Ayet - TAĞUT - Cibt

لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ 

Dinde zorlama yoktur. Artık doğrulukla eğrilik birbirinden ayrılmıştır. O halde kim tâğutu reddedip Allah´a inanırsa, kopmayan sağlam kulpa yapışmıştır. Allah işitir ve bilir. (Bakara 2:256, Diyanet Vakfı)

TAĞUT; Sözlük anlamıyla (haddi) sınırları aşan herkes için kullanılır. “Aynı; tuğyan kesilmiş, azmış, azgın, tuğyankar, azman, azıtgan demek gibidir.” (3) Kur’an’ı Kerim bu kelimeyi Allah’a isyan eden masiva-i her varlık için kullanır. ,

Allah’a isyan üç derecede olabilir.

1-Bir kimse Allah’ın kulu olduğunu kablu eder de, pratikte O’nun emirlerinin aksini yaparsa bu kimse fasık,

2-Bir kimse Allah ile irtibatını koparır ya da O'nunla beraber başka birisine bağlanıp ortak koşarsa kafir,müşrik, 

3-Eğer Allah’a isyan ederek O’nun kullarını kendisine boyun eğmeye zorlarsa buna da “TAĞUT” denir (4).

Tağut: Şeytan, put, rahib, dini ya da politik lider, kral, bir devlet veya devlet başkanı, Allah’a karşı ma’bud tanınıp razı olan her varlık olabilir. Putlar kendileri razı olmaz ve reddetme durumunda da değillerdir, bu veçhile bunları esasen tağut değil tağutun temsilcileri olurlar.

CİBT :

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذٖينَ اُوتُوا نَصٖيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذٖينَ كَفَرُوا هٰؤُلَاءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذٖينَ اٰمَنُوا سَبٖيلًا۝

Diyanet Meali:

Nisa 4.51 - Kendilerine Kitap'tan bir nasip verilmiş olanları görmüyor musun? Onlar "cibt"e ve "tâğût"a  inanıyorlar. İnkâr edenler için de, "Bunlar, iman edenlerden daha doğru yoldadır" diyorlar.

Cibt; "Müfredât" sahibi Râğıb el-İsfahânî`ye göre, "kendisinde hayır bulunmayan her bayağı şeydir". (el-Müfredât fî Garîbi`l-Kur`an, 85) Allah`tan başka ibadet edilen her şeye bu isim verilebilir. İmam Suyûtî`ye göre görüşlerin en doğrusu da budur (Mu`terekü`l-Akran fî i`câzi`l-Kur`an, Mısır 1970, II/60).

Bazılarına göre Habeşistan dilinde sihirbaz ve şeytan`a "cibt" denilir ve Kur`an`da da bu anlamda kullanılmıştır.

Kur`an-ı Kerim`in sadece bir yerinde (Nisâ 4/51) geçen bu sözcük "tâğût"la birlikte zikredilmektedir.

İbn Abbâs`tan nakledilen bir rivayete göre, adı geçen ayette bu sözcükle putlar sözkonusu edilmiştir. "Tâğût" sözcüğüyle de, insanları saptırmak için bu putlar hakkında yalan yorumlarda bulunanlar kastedilmektedir (Taberî, Câmiu`l-Beyân, Kahire 1968, V, 131 vd.; İbn Kesir, Tefsir, İstanbul 1985, II, 293).