Üç sahabe dışında hepsi mürtedler iddiası şiîler'in Buharisi sayılan ElKuleyni
İmâm Ebû Ca’fer Muhammed el-Bâqır (a.s):
“İnsanlar, Allah’ın Rasûlü’nden (s.a.a) sonra, tıpkı Hârûn (a.s)’a uyan ve (çok geçmeden altın) buzağıya tapınanların konumuna düştüler.” [el-Küleynî (şiîlerin Buharisi) er-Ravda: VIII, 247 (456. hadis)]
İmâm Ebû Ca’fer Muhammed el-Bâqır (a.s):
“İnsanlar Allah’ın Rasûlü’nün (s.a.a) irtihâlinden sonra câhiliyye toplumu oluverdiler.” [el-Küleynî, er-Ravda minel-Kâfî: VIII, 246 (455. hadis)]
İmâm Ebû Ca’fer Muhammed el-Bâqır (a.s):
“İnsanlar Allah’ın Rasûlü’nün (s.a.a) hemen ardından irtidâd ettiler; üç kişi müstesnâ: Miqdâd, Ebû Zerr ve Selmân-ı Fârisî.” [el-Keşşî, er-Ricâl: s. 26~27 (= Selmân bahsi)]
İmâm Ca’fer es-Sâdıq (a.s):
“İnsanlar Peygamber’den (s.a.a) hemen sonra irtidâd ettiler; üç kişi müstesnâ: Miqdâd b. Esved, Ebû Zerr el-Ğıfârî ve Selmân-ı Fârisî.” [ Şeyh Müfîd, el-İhtisâs: s. 6]
İmâm Ca’fer es-Sâdıq (a.s):
“Üç kişi dışında herkes helâk olup gitti: Miqdâd, Ebû Zerr ve Selmân-ı Fârisî. Sonra bunlara dört kişi daha katıldı ve toplam yedi kişi oldular: Ammâr, Şüteyr (b. Şekel), Ebû Sâsân (Husayn b. Münzir) ve Ebû Amra el-Ensârî.” [el-Keşşî, 34~35 (= Selmân bahsi); Şeyh Müfîd, el-İhtisâs: s. 5~6. krş. s. 63]
İmâm Mûsâ el-Kâzım (a.s):
“Kıyâmet koptuktan sonra, birisi “Allah’ın Elçisi Muhammed’in, ahitlerini bozmayan ve öylece devam eden havârîleri nerede?” diye seslenir. Bu nidâ üzerine sadece üç kişi ayağa kalkar: Selmân, Miqdâd ve Ebû Zerr.” [el-Keşşî, 40~41 (= Selmân bahsi); Şeyh Müfîd, el-İhtisâs: s. 61]